JIJ, JIJ, en JIJ

Het verleden heeft je gevormd tot wie je bent. Het heeft je persoonlijkheid bepaald. Maar je bent niet verplicht om voor de rest van je leven dezelfde persoon te blijve

Laat deze maar eens binnen sijpelen... 

Heb je daar wel eens over nagedacht?

Neem even je tijd voor je verder leest. 

Misschien hoor je jezelf wel eens zeggen "Ja maar zo ben ik nu eenmaal he" waarbij je eigenlijk bedoelt dat dit een voldongen feit is waar geen discussie, laat staan verandering in mogelijk is. En wie is er op dat moment aan het woord? Ik zal het je zeggen.

Dat is dat stukje in jou, dat het liefst alles laat zoals het is. Ons lichaam doet het liefst van al alles op dezelfde manier. Al die duizenden processen die al jarenlang en tegelijkertijd aan het werk zijn. Liefst niet te veel verandering in de werkplanning! Laat iedereen maar braaf zijn werk doen zodat ze niet in staking gaan.

En ook onze psyche houdt het liefst het receptje van ons doen en denken het liefst "op grootmoederswijze".

Maar wat als ik je zeg dat het is niet "den aard van beestje" is.

Wat als ik je zeg dat je écht wel je verhaal mag en kan herschrijven. Zelfs als het een thriller vol pure horror is.

Een tweede zinnetje dat je misschien vaak zegt is  "Ja, maar bij ons thuis was dat nu eenmaal zo"...

Ok, als kind had je niet veel in de pap te brokken (of misschien net té veel) maar in jouw eigen thuis mag jij het nu anders doen. Mag jij iemand anders zijn. En in jouw innerlijke huis, als in, jouw lichaam, mag jij de touwtjes in handen nemen.

Jij bent de dirigent in jouw leven.

Jij bent de dirigent van jouw innerlijke orkest. Dat orkest, wie zijn dat bij jou? Ben jij dat zelf? Jouw grote, rationele IK vol zelfvertrouwen, mildheid en reflectievermogen? Of zit er in jou een innerlijke orkest vol met vals-spelers en veel-te-luid-spelers die regelmatig voor de nodige kakafonie en valse noten zorgen? Wordt er überhaupt wel muziek gemaakt daarbinnen of schetteren ze tegen elkaar op?

Elke speler in jouw orkest heeft daar gesolliciteerd. En de baan gekregen. Misschien niet om de juiste redenen maar feit is, dat hij/zij aangenomen werd. Al is het misschien niet de muzikant die jij er graag bij gehad had.

Alles wat we meemaken vanaf het moment van conceptie, alle niet verwerkte emoties, alle trauma's, ... is merkbaar in ons innerlijke orkest en bepaalt de partituren die ooit geschreven werden. Van heavy metal horror tot romantische balades. Het staat je vrij om ze anders te spelen. 

Tijd om het dirigeerstokje in handen te nemen, en de leiding te nemen. Jij beslist welke muzikant te luid speelt en welke symfonie het wordt. Er is er maar eentje die de maat mag slaan, en dat ben jij.

––

Illustratie & cover: Els Leclercq

Uit de WiseWillow Verhalenbibliotheek op www.elsleclercq.be/wisewillow-verhalenbibliotheek